Publikacje pracowników ICM UW w otwartym dostępie

Publikacje pracowników ICM UW w otwartym dostępie

Prace naukowe powstające w Interdyscyplinarnym Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego na Uniwersytecie Warszawskim (ICM) będą publikowane w sposób otwarty. Dzięki temu każdy internauta będzie mieć do nich swobodny, darmowy dostęp.

ICM UW jest drugą instytucją naukową w Polsce – po Politechnice Śląskiej – która wymaga od swoich pracowników otwartego udostępniania wyników badań. Podobne rozwiązanie, zwane często otwartym mandatem, funkcjonuje już w wielu ośrodkach naukowych na świecie, na przykład na Uniwersytecie Harvarda, MIT, University College London czy Politechnika w Zurychu.

W Europie i na świecie podobne wymagania stawia naukowcom coraz więcej instytucji, w tym także instytucje finansujące badania naukowe, takiej jak amerykańskie National Institutes of Health, brytyjskie Research Councils czy fundacja Wellcome Trust, a na poziomie europejskim Komisja Europejska i Europejska Rada ds. Badań Naukowych.

Link do strony: TUTAJ

Oraz

 

Wirtualna Biblioteka Nauki

 

System sieciowego udostępniania naukowych baz danych poprzez ICM

 

Dodatkowo polecam:  Biblioteka Wirtualna Nauk Przyrodniczych – polskie czasopisma przyrodnicze

Historia świąt Bożego Narodzenia

Historia świąt Bożego Narodzenia – różne spojrzenia.

Skoro zbliża się czas świętowania warto przypomnieć kilka informacji związanych z tym, jaka jest geneza tych świąt. Dla wielu osób ważnych,  dla innych będących przykładem tego jak religie przywłaszczają sobie cudze święta i z czasem zacierają nawet wspomnienia o tym fakcie.

Zacznijmy zatem od spostrzeżenia (jego potwierdzenie znaleźć można tu link): „Przez pierwsze trzy wieki chrześcijanie nie znali święta Bożego Narodzenia. W odróżnieniu od Wielkanocy, obchodzone jest dopiero od IV w.”

A to cytat z Wikipedii (pamiętajmy, że nie zawsze jest ona źródłem doskonałym):

„W Ewangeliach nie występuje data narodzin Jezusa Chrystusa. Najstarszym znanym obecnie autorem, który pisał o narodzinach Jezusa Chrystusa w grudniu, jest Hipolit Rzymski. W datowanym na 204 rok Komentarzu do Księgi Daniela (4,23,3) napisał on: Pierwsze przyjście Pana naszego wcielonego, w którym narodził się w Betlejem miało miejsce ósmego dnia przed kalendami styczniowymi (tzn. 25 grudnia).

W 274, w tym dniu cesarz Aurelian nakazał obchodzenie nowego święta, synkretycznego kultu Sol Invictus.

167px-Stele_Sol_Invictus_Terme

 

W IV wieku, w okresie gdy chrześcijaństwo zyskało w Rzymie status religii państwowej i zaczęło zdobywać popularność, zamiast święta Sol Invictus Kościół przepisał obchodzenie w tym dniu święta Bożego Narodzenia. Pierwszą zachowaną wzmianką o publicznym celebrowaniu tego święta jest notatka w Chronografie z 354 r.

Datę 25 grudnia, przyjętą za czas narodzin Jezusa, próbuje też wyjaśnić tzw. hipoteza obliczeniowa. Jej autorem jest L. Duchesne, który opierając się na tekstach „Statuta” Hipolita Rzymskiego (ok. 170—235) i De Pascha computus z 243 r., w 1889 obliczył daty życia Jezusa. Według jego hipotezy, zakładającej idealne zsynchronizowanie czasu narodzin i śmierci ludzi doskonałych, Jezus narodził się 25 grudnia, a zmarł w dzień Paschy 25 marca (która jest zbieżna z biologiczną datą poczęcia).

Obchodzenie Świąt Bożego Narodzenia 25 grudnia z datą 25 marca (9 miesięcy wcześniej) wiąże wielu chrześcijańskich teologów. Zdanie takie zaprezentował np. kardynał Joseph Ratzinger w swojej książce Duch liturgii, w której zwrócił uwagę m.in. na fakt, iż w tradycji judaistycznej data 25 marca uznawana była za dzień stworzenia świata, w związku z czym chrześcijanie obchodzili ten dzień także jako wspomnienie poczęcia Jezusa (święto Zwiastowania) oraz jego męczeńskiej śmierci.

Inny pogląd głosi, że święto Bożego Narodzenia zostało przyjęte przez Kościół po zwycięstwie cesarza Konstantyna Wielkiego nad Maksencjuszem w 312 roku lub Licyniuszem w 324 r.

Warto podać także, że w II-IV wieku, 25 grudnia przypadał na dzień urodzin Mitry. Prawdopodobne jest więc, że geneza daty świąt jest bardziej skomplikowana.

250px-Taq-e_Bostan_-_High-relief_of_Ardeshir_II_investiture

Być może zatem dzień 25 grudnia wybrano nie na podstawie informacji biblijnych, lecz ze względu na rzymskie święta, które obchodzono pod koniec roku, kiedy to na półkuli północnej następuje przesilenie zimowe. Urządzano wtedy Saturnalia (ku czci Saturna – boga rolnictwa) oraz połączone święta dwóch bóstw słońca: rzymskiego Sola i perskiego Mitry. Narodziny obu bogów świętowano właśnie 25 grudnia, na który to dzień według kalendarza juliańskiego przypadało przesilenie zimowe. Te pogańskie święta zaczęto ˌˌchrystianizowaćˈˈ w roku 350, gdy papież Juliusz I ogłosił 25 grudnia dniem narodzin Chrystusa. Obchody Bożego Narodzenia stopniowo wzbogacały się o inne obrzędy związane z przesileniem lub je zastępowałyˈˈ – wizerunek słońca coraz częściej był wykorzystywany jako symbol wskrzeszonego Chrystusa, a tarczę słoneczną w postaci nimbu (…) zaczęto umieszczać nad głowami chrześcijańskich świętych.”

Święta historyczne zbieżne czasowo z „Bożym Narodzeniem”

Przesilenie zimowe

Obrzędy związane z przesileniem zimowym obchodzono już w epoce kamienia (tak przynajmniej sugerują niektóre teorie dotyczące przeznaczenia kamiennych kręgów megalitycznych, które jakoby umożliwiały przewidywanie zmian w przyrodzie). Na Słowiańszczyźnie, już we wczesnym średniowieczu, było obchodzone prawdopodobnie pod postacią darów składanych Welesowi, u Germanów Odynowi.

Rzymskie Saturnalia

W dniach od 17 do 24 grudnia w Rzymie obchodzono Saturnalia – święto ku czci Saturna.

240px-Lawrence_Alma-Tadema_06

Okres ten, przypadający w okolicy przesilenia zimowego (w starożytności wypadało to 24 grudnia), był czasem zabawy i obdarowywania się podarkami. Z czasem połączono to święto z obchodami Nowego Roku. Saturnalia obchodzono także w czasach późnego cesarstwa pod zmienioną nazwą – Brumalia (przy zachowaniu większości wcześniejszych tradycji).

Perski kult Mitry

Innym świętem „pogańskim” był perski kult Mitry, szlachetnego bóstwa słońca, który narodził się w ubogiej grocie. Ono również przypadało w okresie przesilenia zimowego, a dokładniej 25 grudnia, który to dzień był dniem jego narodzin.

Sol Invictus

U schyłku Cesarstwa Rzymskiego, za panowania cesarza Aureliana powstał nowy kult synkretyczny, łączący w sobie elementy mitraizmu, kultu El Gabala

200px-Baal_thunderbolt_Louvre_AO15775

i bóstwa solarnego Sol.

200px-Clipeus_Helios_Terme

 

Obchodzone 25 grudnia, święto ku czci Sol Invictus, było świętem państwowym i pierwszy raz jest poświadczone źródłowo w roku 354. Kościół pod koniec IV wieku przepisał w tym dniu obchodzenie świąt Bożego Narodzenia. Apologeci chrześcijańscy zauważają, że Hipolit już w datowanym na 204 r. Komentarzu do Księgi Daniela (4,23,3) pisał: ˌˌPierwsze przyjście Pana naszego wcielonego, w którym narodził się w Betlejem miało miejsce ósmego dnia przed kalendami styczniowymiˈˈ, podczas gdy 25 grudnia został ustanowiony przez cesarza Aureliana świętem narodzenia niezwyciężonego słońca dopiero w 274.

Szczególnie ciekawie wyglądają wątki zbieżności z zaratusztrianizmem (por. link)

220px-Faravahar.svg

 

Cóż, a może było zupełnie inaczej … : )

Dlatego pozdrawiam i życzę dobrego czasu nam wszystkim (tym co świętują i tym co zrobią to później – wszak nie wszyscy 25 grudnia mają w swych kalendarzach liturgicznych Gwiazdkę/Boże Narodzenie/wstaw inne  – por. kalendarz juliański, i tym co ze zdziwieniem patrzą na przypisywanie tej dacie jakiegokolwiek poza lokalnymi tradycjami znaczenia).

 

„Ustawienia rodzinne” – terapia czy szamanizm

W związku z docierajacymi do mnie informacjami o propagowaniu przez niektóre osoby ( w tym niestety legitymujace się dyplomem pedagoga czy też psychologa) „metody ustawień rodzinnych”  B. Hellingera zdecydowałam sie na zamieszczenie tego wpisu.

Ostrzeżenia niemieckiego związku terapeutów DGSF http://www.agpf.de/Hellinger.htm

W Niemczech gdzie mieszka nie ma pozwolenia na udzielanie terapii z powodu braku jakichkolwiek kwalifikacji. Omija ten zakaz prawny poprzez urządzanie publicznych
przedstawień (show) na scenach, nawet dla 500 ludzi na raz. W swoich przedstawieniach na scenie wykorzystuje jednak też ludzi cierpiących psychicznie. Nawet takich którzy maja psychozy.
Nie interesują go uczucia jego pacjentów. Odgórnie, w stylu wybitnie autorytatywnym i w błyskawicznym tempie, kieruje ludźmi w celu ich „wyleczenia” w stylu psycho-guru-znachora.

  1. Jego wypowiedzi na temat wykorzystania seksualnego

Ofierze wykorzystania seksualnego przez ojca, Hellinger mówił rzeczy typu::
– Ojciec nigdy nie jest winny
– Matka jest winna ze ojciec seksualnie wykorzystywał córkę, dlatego ze odmawiała ojcu seksu.
– „Powiedz do ojca: „Kochany tatusiu, zwracam ci szacunek (honor)””
– „Tatusiu, bardzo chętnie to z tobą robiłam”.
– itp okropności
Facet bowiem głosi ze winę na wykorzystanie seksualne ponosi głownie sama ofiara, a za resztę jest winny LOS. Ewentualnie cala winę zrzuca na matkę.

  1. Na temat Żydów

– Do Żydówki z mężem chrześcijaninem powiedział: „Dziękuj swojemu mężowi i
bądź mu wdzięczna za to się z tobą ożenił, CHOCIAŻ jesteś Żydówka”.

– „Naród żydowski dopiero wtedy znajdzie pokój w sobie, ze swoimi arabskimi
sąsiadami i ze światem, jeżeli każdy – bez wyjątku – Żyd, odmówi pacierz za Hitlera”

  1. Na temat kobiet

– „Powodem raka piersi jest często fakt ze kobieta niedobrze traktowała swojego męża”

– Do rozwodzącej sie kobiety (przy jej mężu): „Tutaj (w tej kobiecie) siedzi
zimne serce”. Do publiczności „Dzieci nie są bezpieczne z ta kobieta. Ich miejsce jest przy ojcu”

  1. Na temat jego miłości, szacunku i wyrozumienia do Hitlera – tutaj polecam

    lekturę strony http://www.agpf.de/Hellinger.htm#Zeit35/03

Niemieckie towarzystwo psychologiczne krytykuje metodę Berta Hellingera i uważa, że może ona mieć bardzo groźne następstwa.

Niemieckie Towarzystwo Terapii Systemowej i Terapii Rodzinnej ogłosiło, że praktyka ustawień rodzinnych według Berta Hellingera daje Zarządowi powód do wyraźnej krytyki i rodzi niepokój o ewentualne narażanie na szwank klientów, a to ze względu na częste samobójstwa z powodu tych seansów. Skuteczność terapii jest żadna, gdyż nie uczy ona klientów niemieckiego psychoterapeuty, jak zerwać z czynnikami, które powodują szkodliwe relacje. Są natomiast zupełnie uzależnieni od autorytarnego guru, który odmawia im zdolności samodzielnego myślenia. W samych Niemczech około 2000 terapeutów posługuje się tą metodą i mimo , że jest tam zdumiewająco wiele osób i kwalifikacja akademickich, większość tej grupy stanowią różnego rodzaju magicy z obszaru New Age, typu homeopaci, terapeuci wierzący w reinkarnację albo wyznawcy antropologii okultystycznej.

Specjaliści niemieccy i austriaccy określają terapię Hellingera jako „niebezpieczną mieszankę mistycyzmu, New Age i patriarchalnej wizji świata”. Wg Hellingera przyczyną chorób psychicznych, somatycznych i innych różnych nieszczęść oraz kataklizmów jest zakłócony porządek w rodzinie. Za porządek zaś guru ustawień rodzinnych uważa konserwatywną hierarchię. Żona powinna być podporządkowana mężowi, dzieci rodzicom, młodsze rodzeństwo starszemu itp. Ci podporządkowani mają kochać tych stojących wyżej w hierarchii i nie mogą ich winić za cokolwiek. Tym „wyższym rangą” należy się szacunek i absolutne posłuszeństwo. W sprawie homoseksualizmu Hellinger zwraca uwagę, że w obrębie rodziny homoseksualista jest powszechnie uważany za wyrzutka, cierpi i powinno się go „leczyć z tej orientacji”. Patriarchalne postrzeganie rzeczywistości i homofobia idą w parze z pochwałą kazirodztwa. Hellinger posuwa się do stwierdzeń, że właściwie młoda dziewczyna dzięki seksualnym kontaktom z ojcem może „wzbogacić swoje doświadczenia i uznać je za ekscytujące przygody”, a najlepszym sposobem na przezwyciężenie urazu jest uklęknięcie ofiary przed ojcem i wypowiedzenie zdania: „Dziękuję ci, tato. Jestem wdzięczna za to, co mogłam dla ciebie zrobić”. Według Hellingera zakłócona równowaga zostanie wówczas naprawiona.

W rzeczywistości jednak takie „leczenie” jest niezwykle upokarzające dla ofiary i w żaden sposób nie przyczynia się do poważnego rozwiązania problemu. Według niemieckiej pisarki Elisabeth Reutter, wykorzystywanej seksualnie przez ojca w dzieciństwie, autorki książki „Gehirnwäsche” (Brainwash) terapia Hellingera w kwestiach kazirodztwa pozbawia ofiary ostatnich resztek godności.

Niemieccy psychologowie biją na alarm

Metoda ustawień rodzinnych Hellingera została poddana zmasowanej krytyce przez niemieckie media, psychologów, terapeutów, profesorów uniwersytetów, a także organizacje zajmujące się zwalczaniem sekt. W 1999 r. Związek Terapeutów Gesellschaft für Allgemeine Integrative Psychoterapie – Deutschland wydał oświadczenie, w którym można przeczytać, że: „Metoda Hellingera stosowana zarówno przez ludzi nieposiadających żadnego wykształcenia psychologicznego, jak i przez fachowców jest bezużyteczna i szkodliwa”. Przed stosowaniem metody ustawień rodzinnych ostrzega także Związek Terapeutów DGSF, organizacja Das Institut für Beratung und Supervision, profesorowie psychologii z najważniejszych ośrodków uniwersyteckich oraz media. Prof. Colin Goldner z Niemieckiego Forum Psychologicznego w wywiadzie dla „Der Spigel” uznał metodę ustawień rodzinnych za „niebezpieczną i przerażającą”. O zgubnych skutkach ustawień rodzinnych Hellingera można również przeczytać w książkach opracowanych przez specjalistów, w których autorzy przekonują, iż w wyniku uczestnictwa w terapii Hellingera nasila się niebezpieczeństwo głębokiego i długotrwałego zranienia psychologicznego.

Tymczasem wśród polskich psychologów metoda ustawień rodzinnych znalazła wielu entuzjastów. Jacek Santorski wydał całą masę książek Hellingera. Resztki zdrowego rozsądku zachował jedynie Zarząd Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Kiedy polscy zwolennicy metody Hellingera złożyli wniosek o utworzenie sekcji ustawień systemowych do PTS, towarzystwo odmówiło. Małgorzata Toeplitz-Wiśniewski napisała w oświadczeniu: „Ta terapia jest wąską metodą, kontrowersyjną. Sam autor, to znaczy Hellinger, podkreśla, że nie jest to technika psychologiczna”.

Jeśli spotkają się Państwo z zachwalaniem tej metody proszę  skonfrontować tę opinię z http://www.tomaszwitkowski.pl/attachments/File/Zamki_z_piasku.pdf

* Cytaty pochodzą ze strony internetowej www.agpf.de/Hellinger.htm, gdzie znaleźć można wszystkie artykuły prasowe opisujące szkodliwość metody ustawień rodzinnych Hellingera, które ukazały się w Niemczech, Holandii i Austrii.